Echter, niets is minder waar. OpRecht! stopte vele uren speurwerk in de zaak Nogges. We kregen daarbij hulp van D66, Burgerbelangen, PCG, LL en CDA. En de drijfveer? Een rechtvaardige behandeling voor de leiding van Nogges, de 27 vrijwilligers en de 2387 sympathisanten van Nogges die in het najaar van 2022 hun handtekening zetten voor het behoud van Nogges. Door de zaak niet te laten rusten en maar door te gaan is dit resultaat bereikt. De betrokken raadsleden moesten het lezen in een persbericht zonder vermelding van hun inspanningen.

https://www.wijksnieuws.nl/lokaal/maatschappelijk/1058515/nogges-en-gemeente-tekenen-overeenkomst-goede-afspraken-gemaakt

In september gaf een meerderheid van de Wijkse fracties (geen steun van OpRecht!) in een informele bijeenkomst de burgemeester toestemming om onderzoek te doen naar de huisvesting van asielzoekers. Het argument was dat een nieuwe wet (spreidingswet) van de landelijke overheid de gemeente misschien zou kunnen dwingen om asielzoekers op te nemen. Men kon daar dan beter goed op voorbereid zijn door alvast informatie te verzamelen.  Zo was het argument.

Maar wat een verkenning of onderzoek had moeten zijn, werd een voldongen feit. Ten minste daar heeft het alle schijn van. Als de informatie uit het AD juist is, dan is er nu sprake van een onderhandeling over twee locaties: de stadshaven of de dode arm van de Nederrijn.  En dit terwijl de spreidingswet die de gemeente hiertoe zou kunnen dwingen het nog niet heeft gehaald.

OpRecht! stelde op 5 december de volgende vraag aan het college.

Wanneer en hoe worden onze inwoners (niet alleen de direct omwonenden) voldoende geïnformeerd over de uitkomst van het onderzoek/de verkenning door de gemeente naar de huisvesting van asielzoekers in onze gemeente?

Dit was het antwoord:

Op het moment dat het onderzoek is afgerond zullen wij de inwoners informeren. Afhankelijk van de uitkomst van het onderzoek zal de wijze waarop dit gebeurt, worden bepaald. Voor het overige verwijzen wij u naar de onlangs verstuurde procesmemo met de daarbij behorende bijlage.

U mag zelf oordelen in hoeverre hier sprake is van goede communicatie met burgers.

De procesmemo met bijlage waarover hier wordt gesproken heeft OpRecht! tussen de raadsstukken nog niet kunnen vinden.

Toen kondigde de provincie aan dat ze op 20 oktober een eigen participatietraject zouden starten: over windturbines en de locaties waar ze kunnen worden geplaatst. Weg vrije uitwisseling van ideeën. De provincie had besloten dat de geplande zonne-energieprojecten met meer windenergie moesten worden aangevuld. Ik bespaar u de technische details, maar het meedenken door burgers mocht alleen nog maar gaan over de locatie van windturbines en niet meer of ze er überhaupt moeten komen en dat terwijl er over die windturbines steeds meer te zeggen valt.

Windmolens doden tientallen miljoenen insecten, vleermuizen en 50.000 vogels per jaar alleen al in Nederland.

Windmolens maken mens en dier ziek o.a. ten gevolge van het laagfrequente geluid en de trillingen.

Door erosie komen fijne ijzer- en kunststofdeeltjes, waaronder het kankerverwekkende Bisfenol A terecht op onze landbouwgrond en in ons oppervlaktewater.

Windturbines leveren geen stabiele energie aan het elektriciteitsnet.

Er is geen oplossing voor het recycleprobleem.

De enorme subsidies maken burgers armer en de energiegiganten rijker

En de lijst gaat door. Hoe kun je als provincie die kolossen in het landschap dwingend aan inwoners opleggen zonder het gesprek over die grote nadelen aan te gaan? Wat voor een bestuur is dat? Zou een provinciaal bestuur niet dienstbaar moeten zijn aan de inwoners van de gemeentes die binnen haar grenzen vallen? De actie van de provincie laat de raadsleden die op een zorgvuldige en open manier het gesprek met de Wijkse inwoners hadden willen aangaan, in verwarring achter.

Provincie, wat maak je me nu?

Maar als je als politieke partij zegt, De Nederlandse samenleving gaat voor! of Wijk bij Duurstede eerst! dan heb je de poppen aan het dansen. En hoe logisch is dat? Om die vraag te beantwoorden is het goed na te denken over de taak die het bestuur van een land of een gemeente heeft. En vooral om na te denken over de verantwoordelijkheid die het bestuur draagt naar de mensen die voor levenszaken van dat bestuur afhankelijk zijn.

Ik zal u eerlijk zeggen dat ik vanwege de emoties die het oproept eigenlijk het liefst helemaal niet over dit onderwerp zou willen nadenken. Maar zo makkelijk kom ik er niet vanaf, met het aanvaarden van mijn zetel in de Raad heb ik ook een medeverantwoordelijkheid voor het bestuur van de gemeente op me genomen. En wat is dan mijn eerste zorg? Ik kan niet anders bedenken dan dat dit de zorg is voor het welzijn van alle inwoners van de gemeente Wijk bij Duurstede is. Niet die van Bunnik, niet van Doorn, niet van ‘t Goy maar van Wijk bij Duurstede. Die andere gemeentes hebben hun eigen gemeenteraad om de zorg voor hun inwoners voorop te zetten.

Wij hebben in Wijk, Cothen en Langbroek slechts een beperkte hoeveelheid nieuwe woningen die wij mogen bouwen. Met die woningen moeten wij ervoor zorgen dat Wijkse jongeren aan een huis komen, dat Wijkse ouderen naar een kleinere woning kunnen doorstromen en dat er huizen zijn voor werknemers van Wijkse bedrijven. Dat is onze eerste verantwoordelijkheid.

Dan is het toch logisch dat wij ons verzetten tegen een overheidsbeleid dat ons dwingt om voorrang te geven aan mensen die niet onder onze verantwoordelijkheid vallen? Die landelijke overheid behoort zijn verantwoordelijkheid te nemen en te zorgen dat de oncontroleerbaar grote stroom migranten wordt gestopt. En het niet op de gemeentes afschuiven. Als wij goed voor onze inwoners kunnen zorgen zoals een gemeentebestuur betaamt, dan hebben wij voldoende veerkracht om kleine groepen echte vluchtelingen op te vangen. Maar nu worden we gedwongen om onze plicht naar inwoners te verzaken. U begrijpt toch wel dat mijn Wijk voorgaat?!