Echter, niets is minder waar. OpRecht! stopte vele uren speurwerk in de zaak Nogges. We kregen daarbij hulp van D66, Burgerbelangen, PCG, LL en CDA. En de drijfveer? Een rechtvaardige behandeling voor de leiding van Nogges, de 27 vrijwilligers en de 2387 sympathisanten van Nogges die in het najaar van 2022 hun handtekening zetten voor het behoud van Nogges. Door de zaak niet te laten rusten en maar door te gaan is dit resultaat bereikt. De betrokken raadsleden moesten het lezen in een persbericht zonder vermelding van hun inspanningen.

https://www.wijksnieuws.nl/lokaal/maatschappelijk/1058515/nogges-en-gemeente-tekenen-overeenkomst-goede-afspraken-gemaakt

Velden vol met zonnepanelen zijn inmiddels wel in onze gemeente neergelegd. Na plaatsing op steenfabriek en sporthallen nu ook op vruchtbare landbouwgrond. Op plaatsen waar ook de onze streek zo kenmerkende fruitboompjes hadden kunnen staan. De energietransitie is in volle gang en we zijn inmiddels helemaal klaar voor permanent winderige dagen waarop de zon 24 uur schijnt. Want onze televisies moeten in de avond aan en de auto moet in de nacht worden opgeladen.

Hoe jammer is het dat dit soort dagen in ons land niet bestaan. Voor donkere windstille nachten dienen we nog altijd een vervuilende kolencentrale achter de hand te hebben. Wie wil weten hoe vervuilend moet eens een kijkje nemen net over de Duitse grens voorbij Venlo. Naast de vervuilende rook uit de schoorsteen van de kolencentrale zie je ook een tientallen kilometerslang totaal verwoest uitgegraven landschap. Via eindeloos lange lopende banden zie je de kolen zo van de graafmachine de kolencentrale in verdwijnen. De keerzijde van onze groene energiewaan is hier zichtbaar: voor zon en wind dient zolang er geen goede opslagcapaciteit is altijd een alternatieve fossiele bron achter de hand te zijn. 

De oplossing bestaat eigenlijk al heel lang. Kernenergie heet het. In het verleden veelal omstreden, ook omdat het in één adem werd genoemd met kernwapens, maar nu als minst vervuilende en meest totale oplossing van het energieprobleem. Altijd energie, afscheid van vervuilende kolencentrales, geen geluidsoverlast van windmolens, geen vervelende slagschaduw, geen subsidies meer uit onze eigen portemonnee en ga zo maar door. Het alternatief, kernenergie dus, is nog relatief betaalbaar ook en deze oplossing kan binnen enkele jaren al zijn gerealiseerd. Wie écht het energieprobleem wil oplossen en ons eigen Hollands landschap weer terug wil kan er niet meer omheen.

De auteur is lid van OpRecht!

Maar als je als politieke partij zegt, De Nederlandse samenleving gaat voor! of Wijk bij Duurstede eerst! dan heb je de poppen aan het dansen. En hoe logisch is dat? Om die vraag te beantwoorden is het goed na te denken over de taak die het bestuur van een land of een gemeente heeft. En vooral om na te denken over de verantwoordelijkheid die het bestuur draagt naar de mensen die voor levenszaken van dat bestuur afhankelijk zijn.

Ik zal u eerlijk zeggen dat ik vanwege de emoties die het oproept eigenlijk het liefst helemaal niet over dit onderwerp zou willen nadenken. Maar zo makkelijk kom ik er niet vanaf, met het aanvaarden van mijn zetel in de Raad heb ik ook een medeverantwoordelijkheid voor het bestuur van de gemeente op me genomen. En wat is dan mijn eerste zorg? Ik kan niet anders bedenken dan dat dit de zorg is voor het welzijn van alle inwoners van de gemeente Wijk bij Duurstede is. Niet die van Bunnik, niet van Doorn, niet van ‘t Goy maar van Wijk bij Duurstede. Die andere gemeentes hebben hun eigen gemeenteraad om de zorg voor hun inwoners voorop te zetten.

Wij hebben in Wijk, Cothen en Langbroek slechts een beperkte hoeveelheid nieuwe woningen die wij mogen bouwen. Met die woningen moeten wij ervoor zorgen dat Wijkse jongeren aan een huis komen, dat Wijkse ouderen naar een kleinere woning kunnen doorstromen en dat er huizen zijn voor werknemers van Wijkse bedrijven. Dat is onze eerste verantwoordelijkheid.

Dan is het toch logisch dat wij ons verzetten tegen een overheidsbeleid dat ons dwingt om voorrang te geven aan mensen die niet onder onze verantwoordelijkheid vallen? Die landelijke overheid behoort zijn verantwoordelijkheid te nemen en te zorgen dat de oncontroleerbaar grote stroom migranten wordt gestopt. En het niet op de gemeentes afschuiven. Als wij goed voor onze inwoners kunnen zorgen zoals een gemeentebestuur betaamt, dan hebben wij voldoende veerkracht om kleine groepen echte vluchtelingen op te vangen. Maar nu worden we gedwongen om onze plicht naar inwoners te verzaken. U begrijpt toch wel dat mijn Wijk voorgaat?!

Er klopte veel niet aan het dossier Markt 24, de verbouwing en renovatie van het oude stadhuis. Laat ik me beperken tot het eindresultaat zoals zich dat op 9 mei onherroepelijk aan ons voordeed. In de eerste plaats leek er geen rem meer te zitten op de kosten voor de renovatie. Oncontroleerbare onvoorziene kosten vormden een directe bedreiging voor de financiële zelfstandigheid van onze gemeente. Als wij hierdoor een artikel 12 gemeente worden, dus onder curatele van het rijk geplaatst, is de ramp compleet. Dan kunnen we ons eigen beleid niet meer bepalen en worden voor inwoners belangrijke voorzieningen geschrapt.

In de tweede plaats kon ik mijn werk als controlerend raadslid niet meer naar behoren vervullen. De wethouder leverde mij geen betrouwbare informatie waar ik mijn oordeel op kon baseren. Wat moest ik doen? Ik kon geen stem vóór, maar ook geen stem tegen uitbrengen.

Mijn vertrouwen in de bestuurder was weg. Dit was bij een meerderheid van de raadspartijen het geval. In de politiek betekent dit dat de gemeente vanaf dat moment onbestuurbaar is geworden. In de landelijke politiek is dat niet anders. De regering kan het land alleen besturen wanneer deze steunt op het vertrouwen van een meerderheid in de Tweede Kamer.

Als raadslid ben je in zo’n situatie verplicht in actie te komen. Je kunt maar een ding doen als het vertrouwen in een bestuurder is verdwenen: je moet met elkaar overleggen welke maatregel moet volgen. Dat is geen achterkamertjesgedoe! Gezamenlijk werd besloten een extra raadsvergadering bijeen te roepen om een motie van wantrouwen te kunnen indienen. Dat moest op zeer korte termijn vanwege de ernst van de situatie.

Tegelijkertijd realiseer ik me dat ik medeverantwoordelijkheid draag voor de emoties die mijn beslissing heeft veroorzaakt bij inwoners die geen kennis hadden van onze overwegingen. Ze voelden intens het dramatische gevolg voor Wil Kosterman die zo’n belangrijke plaats in onze gemeenschap inneemt. Ik hoop oprecht dat mijn uitleg de noodzaak van deze beslissing begrijpelijker heeft gemaakt.

Frances Place, OpRecht!

Origineel gepubliceerd op Wijks Nieuws